THSMVS पहिला संपर्क फेब्रुवारी २०२४ रोजी दादर येथील वैद्य सभागृहात संघटनेच्या माजी विद्यार्थी मेळाव्यात आला.

माझा स्वतःचा संरक्षण क्षेत्रातील जवळ जवळ ३५ वर्षांचा अनुभव होता. मेळावा झाल्यानंतर THSMVS चे कार्यकारी अध्यक्ष श्री उमेश धारगळकर व समितीच्या सदस्य श्रीमती उमा आजगावकर यांना मी सुचवले की आपण मालवण येथील विद्यार्थ्यांसाठी "संरक्षण क्षेत्रातील संधी" या विषयावर एक कार्यशाळा आयोजन करूया...

THSMVS ने सकारात्मक प्रतिसाद देऊन १२ मे २०२४ रोजी मालवण येथील मामा वरेरकर सभागृहात कार्यशाळेचे आयोजन करण्यात आले होते. या कार्यशाळेला मालवण, कट्टा, चौके, कसाल येथील ९ वी ते १२ वीतील विद्यार्थ्यांचा चांगला प्रतिसाद मिळाला.

कार्यशाळे दरम्यान विद्यार्थ्यांसाठी अल्पोपहाराची व्यवस्था करण्यात आली होती.

कार्यशाळेच्या १ महिना आधी म्हणजे एप्रिल २०२४ रोजी श्रीमती उमा आजगावकर यांनी मालवण, कट्टा, चौके, कसाल येथील ९ वी ते १२ वीतील विद्यार्थ्यांचा व्हॉट्सॲप ग्रुप बनवला होता त्याला जवळ जवळ २७५ विद्यार्थ्यांचा प्रतिसाद मिळाला होता. या व्हॉट्सॲप ग्रुपवर कार्यशाळेविषयी विद्यार्थ्यांनी आपले प्रश्न विचारले व त्याची समर्पक उत्तरे दिली गेली होती.

कार्यशाळा झाल्यानंतर पुढील १ महिना या व्हॉट्सॲप ग्रुपवर शंका निरसन केले गेले होते व प्रेझेंटेशन share करण्यात आले होते.

THSMVS चे सह-अध्यक्ष श्री उमेश धारगळकर व समितीचे सदस्य श्रीमती उमा आजगावकर, श्री. नंदन देसाई, श्री. अरविंद परुळेकर, सौ.तृप्ती शिरोडकर, श्री. शिरीष शेट्ये व सौ.आरती शेट्ये यांनी या कार्यशाळेत प्रत्यक्ष सहभागी होऊन सहकार्य व मार्गदर्शन केले होते.

मालवण शहरात अनेक ठिकाणी या कार्यशाळेचे बॅनर्स लावण्यात आले होते व कार्यशाळेचा वृत्तांत अनेक स्थानिक वर्तमानपत्रातून प्रसिद्ध करण्यात आला होता.

THSMVS ने मला संधी दिल्याबद्दल पुन्हा एकदा धन्यवाद देतो व आभार व्यक्त करतो.

अचानक झालेली MVS ची ओळख

११ फेब्रुवारी २०२४ मधे मुंबईत झालेल्या MVS च्या मेळाव्याच्या निमित्ताने माझा अचानक MVS शी परिचय झाला. ज्या हॉल मधे कार्यक्रम होता त्या संस्थेच्या कार्यकारिणीवर मी असल्यामुळे तो अर्ज माझ्या पहाण्यात आला आणि त्यावरील टोपीवाला हायस्कूलचे नाव बघून आनंद झाला आणि उत्सुकताही वाटली. अर्जाखालील उमेश धारगळकर यांचे नाव आणि नंबर बघून त्यांना फोन केला आणि लगेच सभासद झालो.

मेळावा अतिशय दिमाखदार झाला. सर्वांची भाषणे, प्रेजेंटेशन यातून खूप माहिती मिळाली. अनेक अतिशय सीनियर माजी विद्यार्थ्यांची भेट झाली. या मेळाव्याला तर हजर होतोच पण त्यांनतरची पिकनिक, वार्षिक सर्वसाधारण सभा अशा सर्व कार्यक्रमांमधे मी सहभागी झालो आणि कोणालाही न ओळखणारा मी, अनेकांचा मित्र झालो. MVS च्या कामकाजाची माहितीही कळली आणि खूप चांगलं कार्य होत आहे हे लक्षात आले. या सर्व कामात मी ही हातभार लावू शकतो आहे याचे समाधान आहे.

अरुण आडवणकर
SSC बॅच १९७२
व्यावसायिक

मी आणि MVS

२०२३ मधे अचानक मोबाईलवर मेसेज आला की टोपीवाला हायस्कूल माजी विद्यार्थी संघटनेचे सभासद व्हा. शाळेबद्दलची ओढ अजूनही कायम असल्यामुळे लगेच फॉर्म आणि वर्गणी भरून सभासद झाले आणि लगेचच MVS च्या व्हॉट्सऍप ग्रुपमध्ये मला सामील करून घेतले.

ग्रुपवर हळू हळू MVS संबंधी माहिती मिळत गेली, शाळेतल्या मैत्रिणी पुन्हा गवसल्या आणि एक दिवस मुंबईमधे होणाऱ्या माजी विद्यार्थी मेळाव्याची बातमी समजली. मला एक दिवस उमा आजगावकरचा फोन आला की मेळाव्यासाठी बनवण्यात येणाऱ्या टास्क फोर्स मधे काम करायला आवडेल का? मला अशा कामांची मुळातच आवड असल्यामुळे मी लगेच तयार झाले आणि मग २-३ मीटिंगमधे किती नियोजन करून सर्व काम केलं जातंय हे लक्षात आलं आणि खूप मजा यायला लागली. उमा, उमेश यांचीही मनापासूनची मेहनत, खरंच वाखाणण्याजोगी.

११ फेब्रुवारी २०२४ ला दादरला हा मेळावा झाला. त्यावेळी नोंदणीचे काम आम्ही दोघी-तिघी करत होतो. खूप माजी विद्यार्थ्यांची त्या निमित्ताने ओळख झाली, जुन्या ओळखींना उजाळा मिळाला. महेश अभ्यंकरांनी करून दिलेल्या सर्वांच्या परिचयातून सर्वांबद्दल नवी माहिती मिळाली. उमेश धारगळकरच्या प्रेझेंटेशनमधून MVS म्हणजे काय हे कळलं. राजीव कुबल आणि देवीदास चव्हाण यांनी घेतलेल्या quiz मधून शाळेबद्दल अनेक गोष्टी कळल्या आणि सांस्कृतिक कार्यक्रमात तर धमालच आली.

त्यानंतर पिकनिक, मालवण मेळावा, vision वर्कशॉप, करियर मार्गदर्शन, वार्षिक सर्वसाधारण सभा अशा विविध कार्यक्रमातून एमव्हीएस, शाळा आणि शाळासोबती यांच्याशी अधिकाधिक जोडली गेले.

असेच एकत्र काम करत राहू आणि मजाही करू हे नक्की!

तृप्ती शिरोडकर
बॅच १९७९

मला जर कोणी विचारले की माझ्या आयुष्यातला सर्वात आनंदाचा काळ कोणता, तर मी म्हणेन की, मी जेव्हा मालवण मध्ये टोपीवाला हायस्कूलमध्ये शिकत होते तो. मी मानते की तेव्हा मी अश्या वयात होते की जेव्हा प्रत्येकालाच आपल्या आयुष्यातला तो आनंदाचा काळ वाटतो, पण मला माहिती आहे की माझी शाळा आणि माझ्या मैत्रिणीनी तो काळ जास्तच आनंदाचा केला होता.
शाळेचे दिवस आणखी चांगले वाटतात कारण आम्हाला आमचे शिक्षक फार प्रेमाने वागवत आणि प्रत्येक विषय समजावून सांगत. त्यामुळे शिक्षण डोईजड कधीच वाटले नाही.
त्या दिवसांची स्मृती माजी विद्यार्थी संघटनेची सभासद झाल्यामुळे पुन्हा ताजी झाली. जुन्या मैत्रिणी पुनर्प्राप्त झाल्या आणि तेव्हा न झालेले काही मित्रही जमा झाले (हो, तो काळ असा होता की मुली आणि मुलगे एकमेकांशी बोलतही नसत, तेव्हा मित्र बनवून घेणे तेव्हा शक्य नव्हते). शाळेइतकीच महत्त्वाची आहे ही संघटना माझ्यासाठी.
आणि आता या नव्या आणि आकर्षक website मुळे तर एकमेकांशी जोडले जाणे तर अगदीच सोपे झाले आहे.
मला आशा आहे की या नव्या website मुळे अजून पुनर्भेट न झालेले वर्गमित्र, मैत्रिणी आणि शाळासोबती मंडळींशी गाठभेट होईल आणि संस्मरणीय दिवस येतील.

नीता तेंडोलकर (आताची सौ नीता आजगांवकर) - दहावी १९७७.

जाहली कित्येक वर्षे सोडुनी शाळा तरीही
अजुन ते स्मरणात आहे कोरलेले सर्व काही

वाटले नव्हतेच मजला मी कुणी आहे भला
हात आश्वासक तुम्ही मग पाठीवरी जो ठेविला
वाटले नाही कुणाला त्यात काही आगळे
अर्थ मायेचा परंतु प्रथम मज तेव्हा कळे

कोवळ्या या रोपट्यांची मशागत केली तुम्ही
अर्पिले आयुष्य अवघे देह झिजला चंदनी
वाटते आता शिदोरी आठवांची मज पुरे
गाठण्या मम ध्येय स्वप्ने आणि कीर्ती मंदिरे

वाटले नव्हतेच तेव्हा आज सारे आठवे
घेतलेत ते कष्ट स्मरता नेत्री येती आसवे
प्रार्थिले ना इच्छिले आभार तुम्ही ते कधी
वाहतो प्रेमे स्मृतींची शब्द पुष्पे तव पदी

मी मागची तीन वर्षे MVS चा सभासद आहे. तेव्हापासून मी, माहिती असलेल्या आणि नसलेल्या, अनेक माजी विद्यार्थ्यांना भेटलो आहे, आणि त्यांच्या समवेत काही आनंदाचे तास घालवले आहेत. संघटनेच्या सहली आणि मेळाव्यामध्ये भाग घेऊन एका बाजूला मजा तर केलीच, शिवाय संघटनेच्या वेळोवेळी होणाऱ्या कार्यक्रमांमध्ये सहभागी होऊन संघटनेच्या कार्याला हातभार लावण्याचा आनंदही मिळवला आहे.
अशाच एका कार्यक्रमात MVS Website बनवण्याचे ठरले, आणि त्या प्रकल्पामध्ये सहभागी होऊन ही website बनवली. संघटनेच्या कार्यकारिणीने दिलेले स्वातंत्र्य आणि प्रकल्प कंपूमधले सहकार्य यामुळे ही website बनवताना मजा तर आलीच, पण MVS ला आंतरजालामध्ये पाहून एक प्रकारचे समाधानही वाटले.
एकंदरीत, MVS चा सभासद असण्याचा, मला वाटते, संघटनेपेक्षा मलाच जास्त लाभ झाला.